Kız hayatın arka koltugundaydıUnutulmustu..Unutulmusluk onu korkutuyorduEtrafı karanlık ve soguktuNeden arka koltuktaydı!?DüsündüBöyle olmamalıydıParkasını aldı;Kıza uzattıParka kızı ısıtmamıstıHala üsüyordu…Kafasına koymustuIsıtmalıydı onuDokundu…Ürktü sonraÇünkü kız sıcacıktıNeden o kadar soguk...
Güven deme banaGüvenemem ki sanaSen de canımı acıtırsın sonraKaranlığıma ortak olursun sanmaDayanamadı ki kimse karanlığımaSen de dayanamazsın ki bunaBeni iyi biri sanmaÇok kötüyüm halaTemizlenmeye...
Küçücükmüşsün halaKocaman olduğunu sansan daEmekleyememişsin halaKoştuğunu sansan daMutsuzmuşsun halaMutlu olduğunu sansan daTanıyamamışsın halaTanımaya başladığını sansan daAptalmışsın halaZeki olduğun sansan daDaha çook yürümeliymişsin...
Nefret ediyorum bu şeritlerdenDöne döne beni dürtmesindenBitti tükettim bütün hüzünleri derken Hüzünlerin beni tüketmesindenHiçbişi istemiyorum sizdenÇıkın gidin içimden;Beni daha çok incitmeden…Nefret ettiriyorsunuz kendimdenSıkıldım her şeyden;Hepinizden...
Kim ister ki incinmeyiKim bilerek incitir kiAslında bizi incitenİçimizdeki değil mi İçimizdeki hüzünler dizi diziBi kendi halimizle bıraksa biziBunu hangimiz istemez ki...
Üçüncü tekil şahısım benÇoklukları hiç bilmeyenHep gizli özneyim benİsmi hiç söylenmeyenHem uzak hem yakınım benNe olduğu bilinmeyen..
"Nisan Yağmurları"nı özlüyordu..Az ıslatmamıştı yağmurlar onuO da ıslatmıştı yağmuru"Nisan"dı O; DosttuÖzlemişti Dostunu-Krizantem'e-
Yorgundu..Günün kendisine daha neler getireceğini bilmiyordu.Yürüdü...Kulaklarındaki uğultular bir türlü dinmiyordu.Alışıyordu uğultulara..Kafasını kaldırdı,çevresine baktı.Kalabalıkta mıydı; Yalnızlıkta mı!?Çözemedi...Umrunda mıydı kimsenin;Yoksa sohbete bile değmez miydi!?Düşündü...Var mıydı; Yok muydu...
hayal kırıklıklarıardından; can kırıklıklarısaç kırığı değil ki aldıralım uçlarını...
Kendini aramaların hiç bitmediğihep son konulan yerlere bakıldığı ama bulunamadığıbir hayat...hep sendelendiğihep bu defa düşüyorum galiba dendiği bir hayat...Hep çığlıklarla boğazın parçalandığıama kimsenin duy(a)madığı bir...
pembe hayalleri tüketeli çok oldu...Aslında en son ne zaman tanıştık onunla bilmezken veda zamanımızı da hatırlamamak tuhaf tabi.Sonra her şeyi sorgulayan beni onu da sorgularken...